در بی عبورترین کوچه ی زمان

                   من تنها عابر روانه به سوی بازار رفاقتم .

              .

              .

              .

              .  

                                                آهای رفیق دلتنگی ام را به چند می خری!!!!!

                                                         بیست وهفتم اردیبهشت نود ویک